Ik zeg niet dat preventieve medische controles tav de werksituatie slecht zijn. Maar ik ben ook nog niet overtuigd van het nut. De bedrijfsarts stelde me wat suggestieve vragen waarin ze het antwoord al had verweven (Jullie hebben genoeg handschoenen beschikbaar? De sfeer is goed? Je bureau is ok? Mijn ‘mwoa’ negeerde ze wijselijk) en ze voorspelde me dat ik later spataderen zal krijgen. Ze was eigenlijk vooral geïnteresseerd in mijn voor Fransen toch wel vreemde eetpatroon (en voor Nlers eigenlijk ook wel..). Iedere 2 à 3 uur pak ik iets van mijn stapeltje boterhammen of voorraad droge granenkoekjes, omdat ik dan een stabieler energieniveau heb en minder vervelende hypo’s / energiedips. Dat verhoogt de feestvreugde en concentratie aanzienlijk. Dat ik dan netto minder eet dan de 2 rijke, warme maaltijden die veel Fransen per dag naar binnen werken, valt niet op. Voor hen staat dit eetpatroon gelijk aan snacken, omdat je tussen De Maaltijden door eet, en dat is ondenkbaar! Well, it works for me. Maar het veel gehoorde ‘chacun son truc’ (ieder zijn ding) is hier blijkbaar niet van toepassing!
Toch vraag ik me in een internationale setting af en toe af hoe het kan dat andere culturen ook redelijk gezond lijken ondanks die twee warme maaltijden met vaak rijke sauzen, waarbij groente niet de boventoon voert. In de wachtkamer bij de bedrijfsarts stonden allemaal informatiefolders van de Franse equivalent van het Voedingscentrum. Omdat ik als ik om me heen kijk niet vaak denk ‘goh, wat eten jullie gezond’, was ik wel benieuwd naar de Franse voedingsadviezen. Ook uit eten in een Frans restaurant voelt niet erg gezond, want vaak is het behoorlijk vet en groente is ondervertegenwoordigd. Je bestelt vlees en krijgt daar doorgaans aardappelen OF groente bij. Toen ik tegen mijn collega’s zei ‘krijg ik er geen groente bij?’, was de reactie ‘je hebt toch aardappelen, dus je hebt groente’. Dat zien wij dan toch anders. In NL heb ik nog nooit meegemaakt dat je alleen vlees en aardappelen krijgt in een restaurant, terwijl dat hier behoorlijk gebruikelijk is.
Toch is dit niet wat de folders aanbevelen. De adviezen komen behoorlijk overeen met wat ik op de website van het Voedingscentrum zie, of me herinner van voorlichtingscampagnes. Samengevat is het een bekend verhaal: niet teveel zout, suiker en vet, maar veel groente en fruit, water, vezels en granen, eiwitten. En veel bewegen. Hier raden ze aan 5 stuks groente of fruit per dag te eten, en groente vormt wel degelijk een standaard onderdeel van de maaltijd, net als bij ons. Een wat aparte suggestie, in het kader van dat het niet moeilijk is om veel groente te eten, vond ik: ‘was een paar radijsjes en serveer ze met verse boter als voorgerecht’.
Wat me vooral opvalt in de serie folders is dat ze nogal op eiwit-inname hameren. Er is een folder die op de voorkant 1 à 2 keer per dag vlees, vis of eieren promoot (c’est essentiel!) aan raadt, terwijl een andere folder die 3 melkproducten per dag aanbeveelt. Dat lijkt me voorlopig genoeg tav de eiwitten! Als je verder leest, blijkt het toch redelijk beschaafd: 100-150 gram vlees, kip of eieren, verdeeld over 1 of 2 maaltijden. En dit mag niet het grootste gedeelte van de maaltijd vormen. Ter vergelijking: het Voedingscentrum raadt NLers (vrouw, 32 jaar) aan per dag 100-125 gram vlees, vis, ei of vleesvervangers te eten, die samen met zuivel (30 gram kaas, 450 ml melkproduct per dag) één van de schijven van de beroemde ‘schijf van 5’ vormen.
Dus, gedachten over wat gezond is zijn behoorlijk vergelijkbaar in NL en Frankrijk. Maar gewoonten niet. Gezien de conservatieve inborst van de Fransen, en hun hang naar tradities, niet in de laatste plaats op gastronomisch vlak, vraag ik me af hoeveel invloed deze folders hebben.
Ik heb hier verder nog nooit gezondheidscampagnes gezien, maar dat kan komen omdat ik geen Franse tv kijk of krant lees. Wel staan in Parijs sinds een paar maanden bordjes met loopafstanden aangegeven in tijd, om mensen op het idee te brengen dat de metro niet de enige manier is om ergens te komen. Toen ik een collega vroeg of dit soort campagnes tav gezondheid veel worden gehouden, was haar antwoord nee, dat het een nieuwe trend was dat de regering zich probeert te bemoeien met dat soort gewoonten.
Het sterkt mij in mijn gedachte dat ik er goed aan heb gedaan de Franse eetgewoonten niet klakkeloos over te nemen!
