Ik ben gezegend, soms vervloekt, met een scherpe neus. Of ik het nou wil of niet; ik ben me dus vaak erg bewust van de geuren om me heen.
Op straat lopend in New York, rook ik afwisselend de zoete warme geur van drogers in wasserijen, romige dampen van gesmolten kaas komend van de restaurantjes en 'eetkarren' die nooit ver weg zijn, en de voor mij zo herkenbare en aan Amerika gekoppelde geur van kauwgom (uiteraard energiek en met open mond gekauwd). Ze hebben een ander soort mint dan wij in Europa gewend zijn. Er zit iets doorheen, wat voor Europeanen denk ik vaak medicinale associaties oproept (het is bekend dat ze daar niet vies van zijn).
Hoewel ik erg gehecht ben aan mijn favoriet Stimorol Freshmint en deze nog steeds importeer uit NL, en hoewel het water me niet op ieder uur van de dag in de mond loopt bij de gedachte aan rich, melted, drippin' chees __ deze geuren waren een welkome afwisseling van de mufheid, onfrisse adem en zweetlucht die ik in Parijs zo vaak tegen kom...
maandag 28 februari 2011
8 dagen in New York City_ wat observaties
Bij wijze van verlate zomervakantie 2010 was ik de afgelopen week in New York City op vakantie. Ik heb veel rondgelopen, uiteraard met de camera in de aanslag, en keek rond.
Net zoals Parijs geen Frankrijk is, is NYC niet de vergelijken met de rest van de VS. Toch zag ik veel dingen die ik herken, en me herinner als opvallend, van eerdere bezoeken aan Amerika.
Amerika __
_Land van veiligheidsmaatregelen; waar je toch officieel toestemming moeten krijgen om het land zonder visum in te komen, ook al kom je uit een land waarmee de VS een overeenstemming heeft dat de inwoners geen visum nodig hebben voor een bezoek van korter dan 3 maanden.
_Land van norse douanebeambten, die je het gevoel geven dat je misschien toch van plan bent een terroristische aanslag te plegen, waarvan één dan toch (verder nors mompelend, dat wel) een praatje met je blijkt te willen maken, omdat hij ook geneticus had willen worden.
_Land waar het (blijkbaar) verplicht is dat er een bordje op de wc van horeca-gelegenheden hangt dat zegt 'employees must wash hands before returning to work', want als er geen officieel bordje hangt, dan wel een handgeschreven briefje. (ik zou 't zelf logischer vinden dat zoiets voor zich spreekt en geen regel/wet nodig heeft).
_Land van 'caution wet floor'-pilonnen.
(ja,ook als het regent)
_Land van vlaggen, overal.
Op iedere bus en metro.
_Land waar militairen in uniform gratis de Empire State Building (en meer) mogen bezoeken (toch 21 dollar winst na alle genomen risico's).
_Land van bumperstickers om 'our troops' te steunen, en emblemen op petjes en jassen om de dappere brandweermannen te bedanken voor hun heldendaden op 9/11.
_Land van de open toiletten _ scholen, vliegvelden en andere openbare gelegenheden lijken allemaal dezelfde toilet-hok-constructies te hebben besteld __ die met die kieren aan alle kanten. Ik blijf me afvragen: waarom? en: hebben Amerikanen daardoor minder problemen met plassen in public?
(vergeten een foto te maken, dus om mijn verbazing te verduidelijken voor wie nog nooit in de VS is geweest: een plaatje van Internet)
_Land waar veel vrouwen een stemgeluid hebben dat je in Europa niet vaak hoort. Schel, anders. Ear-pearcing comes to mind _ and that ain't a good thing!
Voor jullie comfort: geen foto, en ook geen geluidsfragment! Ik weet zeker dat velen weten waar ik het over heb.
_Gelukkig inmiddels óók land van (hier en daar) aandacht voor het milieu: bio blijkt hip, te zien aan bv. de vele hippe organic lunchtentjes. Het is een bekende marketing truc met als doelgroep de jonge welgetelde en bewuste yup: wie trapt er niet in!
In supermarkten duiken ook meer biologische producten op, die ze dan - heel milieubewust- in een paieren zak naar huis dragen, want plastic is zo slecht. Oh nee, in 2 papieren zakken, voor de zekerheid; is dat dan 2x zo milieubewust?
Met andere woorden: ik blijf me verbazen over hoeveel mensen zonder tas naar de supermarkt gaan: meestal weet je vantevoren dat je met meer naar buiten komt dan je naar binnen ging ...
En ook: land van de service.
Mensen zijn aardig! En hulpvaardig.
Op straat is het me vaak overkomen dat, zodra ik even op mijn plattegrond keek, iemand vroeg of ik hulp nodig had. Dat hoef je niet te doen, dus da's aardig. En ook al moeten ze in winkels en achter balies waarschijnlijk zo vriendelijk doen als ze doen, ik heb hier best vaak het idee dat ze het nog menen ook!
Het goede eraan is dat als mensen actief aardig doen, je er zelf ook een schepje bovenop doet, merkte ik. En dat zal vast ook voor anderen gelden. Dus 't wordt er gezelliger, positiever op!
Waar ik me eerder in de VS en GB stoorde aan overdreven, lege beleefdheid, kan ik het nu dus beter hebben. Of het om compleet verschillende situaties gaat, vind ik moeilijk om in te schatten.
Misschien ligt de verklaring van deze revolutie in mijn verblijf in het duidelijk minder service-gerichte Frankrijk...
(oeps: schrijf ik een blog entry over Amerika, ben ik nóg kritisch over Frankrijk!)
Voor wie 't leuk vindt om te zien wat ik zoal gezien en geschoten heb: binnenkort meer!
Net zoals Parijs geen Frankrijk is, is NYC niet de vergelijken met de rest van de VS. Toch zag ik veel dingen die ik herken, en me herinner als opvallend, van eerdere bezoeken aan Amerika.
Amerika ___Land van veiligheidsmaatregelen; waar je toch officieel toestemming moeten krijgen om het land zonder visum in te komen, ook al kom je uit een land waarmee de VS een overeenstemming heeft dat de inwoners geen visum nodig hebben voor een bezoek van korter dan 3 maanden.
_Land van norse douanebeambten, die je het gevoel geven dat je misschien toch van plan bent een terroristische aanslag te plegen, waarvan één dan toch (verder nors mompelend, dat wel) een praatje met je blijkt te willen maken, omdat hij ook geneticus had willen worden.
_Land waar het (blijkbaar) verplicht is dat er een bordje op de wc van horeca-gelegenheden hangt dat zegt 'employees must wash hands before returning to work', want als er geen officieel bordje hangt, dan wel een handgeschreven briefje. (ik zou 't zelf logischer vinden dat zoiets voor zich spreekt en geen regel/wet nodig heeft).
_Land van 'caution wet floor'-pilonnen.
(ja,ook als het regent)_Land van vlaggen, overal.
Op iedere bus en metro.
_Land waar militairen in uniform gratis de Empire State Building (en meer) mogen bezoeken (toch 21 dollar winst na alle genomen risico's).
_Land van bumperstickers om 'our troops' te steunen, en emblemen op petjes en jassen om de dappere brandweermannen te bedanken voor hun heldendaden op 9/11.
_Land van de open toiletten _ scholen, vliegvelden en andere openbare gelegenheden lijken allemaal dezelfde toilet-hok-constructies te hebben besteld __ die met die kieren aan alle kanten. Ik blijf me afvragen: waarom? en: hebben Amerikanen daardoor minder problemen met plassen in public?
(vergeten een foto te maken, dus om mijn verbazing te verduidelijken voor wie nog nooit in de VS is geweest: een plaatje van Internet)
_Land waar veel vrouwen een stemgeluid hebben dat je in Europa niet vaak hoort. Schel, anders. Ear-pearcing comes to mind _ and that ain't a good thing!
Voor jullie comfort: geen foto, en ook geen geluidsfragment! Ik weet zeker dat velen weten waar ik het over heb.
_Gelukkig inmiddels óók land van (hier en daar) aandacht voor het milieu: bio blijkt hip, te zien aan bv. de vele hippe organic lunchtentjes. Het is een bekende marketing truc met als doelgroep de jonge welgetelde en bewuste yup: wie trapt er niet in!
In supermarkten duiken ook meer biologische producten op, die ze dan - heel milieubewust- in een paieren zak naar huis dragen, want plastic is zo slecht. Oh nee, in 2 papieren zakken, voor de zekerheid; is dat dan 2x zo milieubewust?
Met andere woorden: ik blijf me verbazen over hoeveel mensen zonder tas naar de supermarkt gaan: meestal weet je vantevoren dat je met meer naar buiten komt dan je naar binnen ging ...
En ook: land van de service.
Mensen zijn aardig! En hulpvaardig.
Op straat is het me vaak overkomen dat, zodra ik even op mijn plattegrond keek, iemand vroeg of ik hulp nodig had. Dat hoef je niet te doen, dus da's aardig. En ook al moeten ze in winkels en achter balies waarschijnlijk zo vriendelijk doen als ze doen, ik heb hier best vaak het idee dat ze het nog menen ook!
Het goede eraan is dat als mensen actief aardig doen, je er zelf ook een schepje bovenop doet, merkte ik. En dat zal vast ook voor anderen gelden. Dus 't wordt er gezelliger, positiever op!
Waar ik me eerder in de VS en GB stoorde aan overdreven, lege beleefdheid, kan ik het nu dus beter hebben. Of het om compleet verschillende situaties gaat, vind ik moeilijk om in te schatten.
Misschien ligt de verklaring van deze revolutie in mijn verblijf in het duidelijk minder service-gerichte Frankrijk...
(oeps: schrijf ik een blog entry over Amerika, ben ik nóg kritisch over Frankrijk!)
Voor wie 't leuk vindt om te zien wat ik zoal gezien en geschoten heb: binnenkort meer!
Abonneren op:
Posts (Atom)
