Brandveiligheidsvoorlichting _ een wassen neus?

We hebben op het werk een brand'veiligheids'voorlichting gehad. hier een paar puntjes die de revue passeerden ...*De brandweer(auto) heeft alleen toegang tot het gebouw vanaf verdieping -2. De ladder is 28 meter lang. Vanaf -2 betekent dat dat hij tot de 4e verdieping reikt. Het gebouw heeft 9 (+2) verdiepingen _ wij zitten op de 5e.
* De ingang/toegang kan niet verbeterd worden, want er zit asbest in het gebouw, dus ze mogen niets veranderen/afbreken.
* De sirene hoor je niet in alle ruimtes. Als de deur dicht is, hoor het niet in het lab. Dat kan niet verbeterd/anders aangelegd worden, want er zit asbest in het gebouw.
* De rookdetectoren stammen uit de jaren '70, dus daar moeten we niet op vertrouwen. Dat kan niet verbeterd/anders aangelegd worden, want er zit asbest in het gebouw.
* De 9e verdieping heeft helemaal geen alarm/sirene, en ook geen noodtrappen, alleen het normale trappen huis. Inderdaad, copy&paste: dat kan niet verbeterd/anders aangelegd worden, want er zit asbest in het gebouw.
* Het gebouw is heel slecht geïsoleerd, dus nu al erg koud voor Franse begrippen (oh jee, onder de 21 graden!), dus mensen zijn druk in de weer met electrische kacheltjes. Geen ideale combinatie met de stofnesten ('moutons' noemen ze ze: schapen) die overal liggen, aangezien het gebouw immers al maanden (jaren?) niet wordt schoongemaakt.
Het is nog onvoorstelbaarder dan ik eerder gehoord heb. De voorlichter was er ook wat cynisch over. De samenvatting van zijn verhaal was: als er brand is: get the hell out of here, or else you'll be in trouble!!
Op gezette tijden word ik echt opstandig/geagiteerd/chagrijnig/gestressd van deze werkomstandigheden. Volgens mij komt 't in NL echt niet zo ver. (maar daar zijn ook wel érg veel regels ... in dit geval zou me dat wel bevallen)

(ik herhaal: ik bedoel echt niet zo negatief te zijn, maar ze maken het me niet makkelijk!)

oktober

Tjonge jonge. Let je even niet op, is het alweer oktober!
Dat de tijd vliegt, was al langer bekend, maar toch blijft het me verbazen. Het zal wel een goed teken zijn.
Ik heb inderdaad een leuke tijd gehad deze zomer. Zoals ik al eerder noemde (in 'veranderingen!' in augustus), was het de laatste tijd wat socialer in mijn gebouw. We hebben nog meer interessante meetings gehad, waarin iemand over zijn/haar werk vertelden, en we elkaars culinaire uitspattingen probeerden. Na de Afrikaanse schrijver en de Braziliaanse danseres, zijn nog een Afrikaanse schrijfster/filosoof, een Israëlische schilder, een Amerikaanse contrabassist en een Italiaanse geofysicus aan het woord geweest. Erg leuk, erg bijzonder.
En er komen ook minder intelligente, maar niet minder gezellige avondjes uit voort. Laatst was er een spontaan improvisatie contrabas-spel met tegelijkertijd tekenen/schilderen door een kunstenaar. Dat maak je ook niet elke week mee. Hier een indruk.


Let op de graffiti __ in het klooster (ik blijf het gaaf vinden!)
Dat zit allemaal niet in de nieuwe huurprijs en -voorwaarden inbegrepen, maar ik kan/mag/zal nog terugkomen voor dit soort leuke avonden.
Wie weet doe ik binnenkort wel allerlei nieuwe contacten op bij mijn zojuist gestarte modeltekencursus. De 'mairie de Paris' (stadhuis/gemeente) organiseert een ontzettend breed scala aan cursussen, voor iedereen toegankelijk door salaris-afhankelijke lesgelden. Hoera voor culturele subsidies (het belang van cultuur in een samenleving snappen ze hier dan weer wel)! Vanaf nu ga ik een jaar lang 3 uur per week naakte mensen natekenen, voor minder dan een euro per uur! Moeilijk, doch leuk, en een goede oefening, goede kans om het zo vaak en lang te kunnen oefenen.
Het inspireert me ook om thuis met papier, potlood, verf etc aan de slag te gaan. Nu nog tijd vinden/maken.
Laatst heb ik ook weer een inspirerend Schrijversstreken weekend gedaan, een weekend bezig met tekst en beeld. Oh, wat vind ik dat leuk. Hier volgt een reclameboodschap (can't help it!): check www.tekenstreken.nl
En de foto's spreken wat mij betreft ook voor zichzelf:
Nav een schilderij van Edward Hopper 'moesten' we een verhaal schrijven: beschrijvend wat er op het schilderij te zien is .. en wat er verder in je opkomt naar aanleiding daarvan. Verhalen vertellen...En dan gaan schilderen nav iemand anders verhaal (omschrijving van het schilderij)Heerlijk buiten schilderen!

(de oplettende kijken ziet dat de bank verplaatst is!)
Het schilderij dat een ander meisje maakte nav mijn verhaal bij een schilderij van Edward Hopper en ik op de achtergrond.Edward Hopper en ik.lekker scheuren en plakken, en zie daar: poëzie!
Na dit weekend ben ik ook een aantal dagen bij mijn ouders geweest. Mijn zus was er ook, met haar dochtertje, mijn nog-niet-tantezegger (maar dat geeft niet, want ik vind 'tante Judith' eigenlijk maar niets) Dewy. Leuk!
Even van de gelegenheid gebruikt gemaakt om portretten te oefenen:

Franse promoties

Gisteren heb ik voor het eerst een Franse wetenschappelijke promotie mee gemaakt. Jullie kunnen je de mijne natuurlijk allemaal nog als de dag van gisteren voor de geest halen (als je erbij was)!
Nou, hier gaat het anders! En duidelijk minder leuk/bijzonder.
Het begint al met het proefschrift. De 'echte boekjes' die in NL meestal met zorg worden ontworpen en opgemaakt, zijn een uitzondering. In veel landen, waaronder Frankrijk, is het 'gewoon' een stapel A4tjes, aan elkaar gebonden, eventueel met een gekleurde voorkant voor de originaliteit. Ik vind het lelijk, en niet het proces van een promotietraject waardig. De Nederlandse boekjes kosten wat, maar het is wel erg leuk om ze te kunnen uitdelen, zodat er een mooi en tastbaar souvenir is. Maar als dat niet de gewoonte is in jouw land, snap ik ook wel dat je niet 1000en euros gaat uitgeven aan een 'mooi boekje'. Ik ben blij dat ik in NL gepromoveerd ben!
Maar niet alleen omdat ik het leuk vond een mooi proefschrift te ontwerpen. De 'ceremonie' kent geen traditionele gebruiken zoals in NL. De promovenda was al in de ruimte toen wij aankwamen. Dat lijkt me geen prettige situatie. 5 minuten te laat kwam de commissie binnen, niet stijlvol verkleed zoals in NL, gewoon in beter of slechter zittende pakken. De promovendus geeft eerst een presentatie over het gedane werk, in 45 minuten. Dan is het tijd voor discussie. Er waren 4 juryleden, en een voorzitter. Er is geen vastgestelde of maximale tijdsduur. Nu was het na 1,5 uur discussie klaar, maar dat kan dus langer duren. Dat lijkt me geen pretje en pittiger dan de 45 minuten die wij ondervraagd worden. Maar men zegt dat het hier nooit echt heel pittige vragenvuren zijn, dat het toch ook voornamelijk poppenkast (maar dan zonder verkleden) is. In NL kan de verdediging soms toch wel scherpe randjes hebben...
De commissie zat met de rug naar de zaal toe, wat in combinatie met de achtergrondruis van de ruimte ervoor zorgde dat ik vrijwel niets van de discussie heb kunnen volgen. Dat was dus een lange zit.
In vergelijking met NL vond ik nogal een knullig geheel. Jammer voor zo'n (voor mij althans) life-event.
Normaal ben ik niet zo'n traditioneel type, maar ik vind het voor zo'n gebeurtenis wel erg veel toevoegen als daar wat formele spreuken en gebruiken aan te pas komen.
En dan heb ik het nog niet eens over wat er door mijn collega's en vrienden is georganiseerd en gemaakt aan filmpjes, liedjes, cadeaus. Dat is natuurlijk afdelings-afhankelijk, maar ik zat goed! Super-herinneringen! wat een lol en wat een fijne blijk van waardering.
Hier doen ze champagne met een pinda na de ceremonie, en misschien nog een drankje elders, maar dat is het ongeveer. Er lijkt niet echt een traditie te zijn van stukjes/liedjes/filmpjes van collega's/vrienden om al dat slimme gedoe te relativeren.
Gemiste kans!
Ik moet erbij zeggen dat er schijnbaar wel 'dolle feesten' waren in ons vorige gebouw, maar als ik hoor dat het hoogtepunt was dat de wc-rollen door de gang vlogen, weet ik niet zeker of dat vergelijkbaar is met mijn feestje...!
Ik bedoel het niet heel negatief te brengen: maar in NL is promoveren gewoon bijzonderder!

Had ik het al eens over de Franse slag gehad ...

Onbedoeld is dit thema een behoorlijk lang vervolgverhaal aan het worden ...

Per september had mijn nieuwe Marie Curie beurs in moeten gaan. Daar wordt al sinds januari over gemaild, tussen de Europese Commissie (EC), INSERM (mijn werkgever) en mijn bazin. Het is bekend dat administratie op Europees niveau niet zo snel gaat. Maar na een aantal mailtjes met de vraag of het allemaal de goede kant op ging, kreeg mijn bazin op 26.08 een mail van de EC dat mijn contract bij INSERM was ondertekend. Mooi, eindelijk, en net op tijd, dachten wij. Totdat we op 17.09 te horen kregen van INSERM dat het niet mogelijk was om mijn salaris al per september te veranderen. Uit verschillende hoeken kwam direct de reactie dat dit waarschijnlijk wel mogelijk was, maar dat ze roepen van niet, omdat ze er vooral geen zin in hebben. Dat leek me hoopvol, hoewel geen goed teken dat dit blijkbaar een vaker voorkomende gang van zaken is.
Voor mij is het belangrijk dat Marie in september begint. Na dit een paar keer uitgelegd te hebben, is een oplossing bedacht: in september krijg ik nog mijn oude salaris van de vorige beurs, en dan krijg ik in oktober twee keer het Marie Curie salaris, en dan moet ik het septembersalaris terugbetalen. Als ik het goed begrijp, kunnen ze die verrekening niet automatisch regelen.
Ik kreeg de schuld dat ik INSERM niet had verteld dat het contract getekend was. Dat wij een kopie hadden gekregen van de mail over dat de EC dit met INSERM had geregeld, en ze het dus al wisten/konden weten, volstond niet als argument.
De EC mag dan bekend staan om trage procedures; ik weet inmiddels dat INSERM ook niet staat te springen om haar werk te doen (ze hadden tussen 26.08 en 17.09 best mijn dossier kunnen openen).
Vermoeiend, zulke passieve, niet-meedenkende mensen waar je van afhankelijk bent.


Ten POSITIEVE: sinds 20 september worden de toiletten en de gang op onze verdieping schoongemaakt!
Dit weliswaar nadat mijn bazin er op vrijdag 17.09 genoeg van had, (omdat het na 2 weken na 'la rentrée' nog steeds niet was gebeurd), ze schoonmaakspul heeft gekocht en de minst ranzige wc zelf heeft schoongemaakt.
Had de schoonmaker even mazzel!

RECTIFICATIE (8.10.10): mij is gisteren ter ore gekomen dat het schoonmaken van de toiletten alweer voorbij is: ze hebben niet de juiste papieren, niet genoeg stempels: we weten het niet. Het blijkt dat mijn bazin de afgelopen 1,5 week 's ochtends de wc heeft schoongemaakt ...