La toilette et la rentrée

Na al die blije uitroeptekens alweer iets ter compensatie. Ik moet even kwijt dat op onze nieuwe werkplek de toiletten al maanden niet zijn schoongemaakt! Helaas overdrijf ik niet.
Het zit zo: 'de faculteit' (het gebouw) heeft een conflict met INSERM (oa mijn werkgever en de financierder van de meeste/alle afdelingen in het gebouw) over wie de schoonmaak moet betalen.
Oplossing: niet schoonmaken, dan kost het ook niets!
Gevolg: het stinkt als een goed gebruikte campingwc. (ik herhaal: helaas overdrijf ik niet).
De gangen en trappenhuizen worden ook niet schoongemaakt, maar dat ongemak valt in het niets bij deze ranzige zooi.
Mijn bazin heeft al hard geklaagd en er gaat iets aan gedaan worden. Maar niet nu natuurlijk, nu is het vakantie.
Alles wordt beter 'à la rentrée', zoals ze september noemen, wanneer Frankrijk weer terug komt van vakantie. Ik hoop het van harte, maar moet het nog zien; voorlopig klinkt 'la rentrée' als een weinig realistische utopia.
Ik zal jullie een foto van de wc besparen, maar hier een impressie van de gang/bouwplaats (ik heb er in de bijna 2 jaar dat ik hier kom nog nooit iemand zien werken).
Het voordeel (ja ja, ook deze medaille heeft 2 kanten) van 'les vacances' is dat er beduidend minder ongeduldige weggebruikers zijn die me van de sokken/slippers (willen) rijden.

Veranderingen!

Vanmiddag ben ik op skates mijn nieuwe buurtje gaan verkennen. Grappig is dat de straat in het verlengde licht van waar ik nu woon: de straatnaam verandert een aantal keer, maar ik ben alleen maar rechtdoor gegaan!
geornamenteerde apartmentengebouwen, Wikipedia had me verteld dat er een bonte mengenling aan bouwstijlen te vinden is, met weinig voor de voor Parijs zo karakteristieke ~7 verdiepingen hoge, die door Baron Haussmann zijn neergezet toen hij vanaf 1852 de stad grondig renoveerde.
Er is ook aardig wat na-oorlogs bouwwerk te zien ... dat is niet altijd een goede zaak. Bijzonder in deze wijk is dat er veel 'individuele huizen' staan, soms zelfs met een tuintje. Huizen van maar 2 verdiepingen zijn zeldzaam in Parijs, maar in deze wijk zijn er nog aardig wat overeind gebleven (ze zijn van voor Haussmans renovatie). Vroeger was het een arbeiderswijk, nu is de levensstandaard hoger, zoals overal in Parijs, omdat het gewoon te duur is. Er zijn geen bekende toeristische trekpleisters (dus geen kuddes traag voort bewegende toeristen!), behalve de 'catacomben', ondergrondse gangenstelsels, incl de vroegere ondergrondse begraafplaats van Parijs. Daar ben ik nog nooit geweest, maar dat zal er dan wel eens van komen.
Om de hoek is een Franciskaner klooster _ handig voor als ik het kloostergevoel mis. Weliswaar een klooster zonder graffiti: da's toch anders. Ik vind het zeker jammer om straks niet meer in dit bijzondere gebouw te wonen; ik blijf ervan genieten!
Ook omdat het de laatste maanden sociaal erg leuk is. Ik ken meer mensen door de yoga-lessen die een Argentijnse geeft. Ik noemde al eens dat zij het goede idee had om bij elkaar te komen en met wat eten en drinken erbij wat over elkaars werk te horen. Elke week 'presenteert' een wetenschapper of kunstenaar zijn/haar werk. Dat is erg geslaagd_ de groep enthousiastelingen blijft zich uitbreiden.
De meest bijzondere avond vond ik toen Alfred Dogbe, toneel- en romanschrijver uit Niger, vertelde over zijn leven en werk. Hij is de enige professionele schrijver (dwz levend van zijn activiteiten als schrijver) in Niger. Hij schetste de (intellectuele) context in zijn land: in Niger wonen 15 miljoen mensen, waarvan 2/3 jonger is dan 21. De levensverwachting is 35. Alfred is 46. Toen hij eindexamen deed, kende hij iedereen in Niger die examen deed: zo weinig mensen kunnen (zo lang) naar school gaan. In zijn land is bijna niemand die zijn boeken kan lezen. En voor de mensen die wel kunnen lezen, zijn boeken veel te duur; hij vergeleek de prijs van een boek met voeding voor een gezin voor een maand... Als oplossing circuleren er wel gekopieerde versies.
Ik kan natuurlijk niet zijn hele levensverhaal herhalen, maar misschien was dit al genoeg om te geloven dat het een erg boeiende en bovendien vermakelijke avond was.
Zulke ontmoetingen heb je in dit gebouw toch sneller dan op straat in het 14e arrondissement, denk ik. Maar wie weet wat me daar te wachten staat!
Andere onderwerpen die de revue zijn gepasseerd, zijn neurowetenschappen, extrasolaire planeten, quantumfysica ... Geen alledaagse onderwerpen voor mij! Komende week gaat een danseres uit Brazilië vertellen over haar dansen en het onderzoek dat ze naar dans/beweging doet.

Ik gebruik altijd mijn favoriete plattegrond van Parijs, waar het zuiden van de stad niet op staat. Ik kom er wel eens, maar meestal denk ik niet aan dat deel van de stad. Mijn wereld was vooralsnog niet veel groter dan die kaart, maar dat gaat dus veranderen!
De eerste aanschaf voor het nieuwe huis wordt een nieuwe plattegrond!

Joepie!

Nu een Voorspoedig Verhuis Verslag!
Ik heb al een nieuw apartment(je) gevonden voor eind oktober!
Van iedereen hoor je dat een huis zoeken een frustrerende klus is in Parijs. En duur, want makelaars vragen minstens een maand huur voor hun minimale service. Ik was nog niet begonnen met een actieve zoektocht _ in was nog in de fase van het moed verzamelen. Bovendien komen veel apartementen pas een klein maandje vantevoren op de markt (dat betekent dus bijna altijd dubbele huur).
Wel had ik laatst een studiootje gezien, en daar werd ik niet erg enthousiast van. Ik vond het vooral belangrijk om gezien te hebben, omdat het me deed beseffen dat ik niet teveel mocht verwachten, behalve van het aantal maandelijks te betalen euros.
Maar ... het kan raar lopen in het leven, en dat is dit keer ten positieve!
Een Italiaanse vriendin vertelde me dat een vriendin van haar gaat verhuizen. Na een mailtje ben ik gaan kijken en heb ik besloten dat ik het wil!
In een oud, maar recent gerenoveerd, pand (lees: geen lift) zullen ~30m2 de mijne zijn. Dat is natuurlijk klein, maar het is efficiënt ingedeeld en (als je inmiddels Parijs' klein gewend bent) voelt het niet piepklein. Ik heb een slaapkamer en een woonkamer, en functionele keuken, badkamer en gang mét gangkast. Haha, the things that make you happy!
Op de 3e verdieping van dit pand kom ik aan de rechter zijmuur te zitten, incl. het 'schuine raam'.Natuurlijk moet ik daar maandelijks een voor NLse/provinciaalse begrippen onevenredig grote zak geld voor inleveren, maar zo is dat nou eenmaal in centrum Parijs. En als het goed is, krijg ik per september een grotere zak geld aangeleverd in verband met het begin van mijn Europese Marie Curie fellowship.
Ik heb net de huisbazin ontmoet. Dat was leuk _ ze houdt van praten! 2 uur lang hebben we vermakelijk de praktische en vele andere zaken besproken! Volgende week komt ze bij mij het contract tekenen, want ze heeft mijn klooster altijd al eens van binnen willen zien!
Zij gaat de nu zalmroze muren weer wit maken, een grote schoonmaak doen _ service van de zaak! Ik wist niet dat (waar dan ook ter wereld!) dit soort huisbazen bestonden!
Het is in het zuiden van Parijs, in het 14e arrondissement. Dat vind ik leuk. Ik zou het niet hebben gekozen, maar ik vind het erg leuk dat ik de stad nu, op mijn fietsje (waarvoor binnen een stalruimte is!), vanuit een volledig andere hoek ga ontdekken.
Alles lijkt behoorlijk perfect!
Zou een huizenzoektocht in Parijs ooit eerder zo soepel zijn verlopen?
Leuk hoor! Wie komt er kijken? Helaas dan wel een metrorit van 25 min ipv de 7 minuten lopen vanaf Gare du Nord, maar ter compensatie meer privacy en misschien zelfs wel een slaapbank! Én ik krijg ruimte voor een tafel om aan te eten!
('n kinderhand is snel gevuld ..)

Oh ja, ik moet natuurlijk nog wel een 'dossier' inleveren, zoals dat gaat in Frankrijk. Om een idee te krijgen: Of ik wil inleveren:
- kopie identiteitsbewijs
- kopie van mijn arbeidscontract
- laatste 3 salarisstroken
- verklaring 'van goed (betaal)gedrag' van de laatste verhuurder
- kopie van mijn belastingaangifte
- kopie van de identiteitsbewijzen van mijn beide ouders
- kopie van de laatste 3 salarisstroken of pensioenpapiertje (hoe heet zoiets) van de beide ouders
- kopie van de belastingaangifte van de ouders
- mijn ouders, die garant moeten staan, moeten een HANDGESCHREVEN verklaring (officiële, vooropgezette tekst) van hun garantie schrijven __ dat wordt een middagje Franse schrijfles dus!
- bewijs van brand-/inboedelverzekering
- en dan moet ik natuurlijk nog het contract zelf ondertekenen en de inboedel opmaken en een maand borg betalen ... en dan kan het woongemak beginnen!
(ik wilde hier helemaal geen lang bericht van maken, maar ja... 'l'administration Française'...)