Omdat ik een herhaalrecept nodig had, ging ik eens kennis maken met mijn huisarts (die ik voor de verzekering wel al had moeten uitzoeken).
Ze vroeg me of ik regelmatig een uitstrijkje laat doen, om te testen op baarmoederhalskanker. Ik vertelde dat ik in NL nu (@30 jaar) mijn eerste uitnodiging zou hebben gekregen. Ik legde uit dat we in NL niet zo van de preventieve checks zijn; dat de meeste mensen alleen naar de dokter gaan als er iets aan de hand is.
Dat vond ze maar raar.
Ik op mijn beurt vind het apart dat ze hier al met uitstrijkjes beginnen, zodra een meisje de pil gaat nemen. En dan iedere 2 à 3 jaar. In NL is dit één keer per 5 jaar; volgens het RIVM is dit vaak genoeg om baarmoederhalskanker vroeg op te sporen. In NL is na een kosten-baten-analyse bovendien besloten om alleen vrouwen te testen tussen de 30 en 60 jaar.
Het Franse systeem komt nogal overdreven op me over.
Mijn verbazing was nog groter toen een collega me vertelde dat zij voor een recept voor de pil naar de gynaecoloog moet, ieder jaar weer, omdat haar huisarts de pil niet voorschrijft. Dat lijkt me nogal een duur systeem!
Ik wist al wel dat veel landen meer gemedicaliseerd zijn dan NL, maar ik kom dus regelmatig bevestigingen daarvan tegen. Hier hoor ik bijvoorbeeld ook vaker dat mensen antibiotica voorgeschreven krijgen, zonder dat eerst getest is of er een bacterie of een virus (daar werkt een antibioticum niet tegen) aan het werk is. Slechte zaak, hoewel ik vrees dat NL tegenwoordig ook niet meer vrijuit gaat, met 'mondige' patiënten die vooral hard roepen en klagen maar niet weten waar ze het over hebben (of chargeer ik nu?).
Voordat ik afscheid nam van de huisarts, vroeg ze nog of ik nog bloedonderzoek wilde doen voor 't een of 't ander.
Eh, nee!! (waarom zou ik ????!!!?!?!!?!?)
* bij dit bericht zit bewust geen foto *
vrijdag 5 februari 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)