Het is lang geleden dat ik iets over mijn onderzoek heb geschreven. Daar is een reden voor. Ik hoopte dat er positievere verhalen te vertellen zouden zijn als ik nog even wachtte (ik schaam me een beetje). Dat is nog niet zo ... Sterker nog, ik moet zeggen dat de frustratie zich opstapelt. Want, ook al ben ik de grens van een jaar (!) inmiddels gepasseerd, ik heb nog geen duidelijke resultaten. Ja, ik ben veel verder gekomen in het optimaliseren van de labtechnieken _ de meeste experimenten werken nu bijna (?) goed genoeg om aan het echte werk te kunnen beginnen; zien uit te vinden hoe het genetisch defect onderliggend aan myotone dystrofie wordt veroorzaakt in plaats van te trouble shooten.
Frustraties als de mijne horen bij onderzoek, maar voor veel mensen wisselen de goede en minder goede periodes zich wat sneller af ... De experimenten die ik probeer op te zetten staan bekend als moeilijk. Internetfora staan vol met technische discussies over vergelijkbare problemen van andere worstelende onderzoekers. Maar, daarop staan ook veel oplossingen die voor anderen hebben gewerkt (niet voor mij dus), dus dan is het feit dat je niet de enige bent voor wie iets niet werkt een schrale troost.
Tijdens dit (lange) proces heb ik wel al erg veel geleerd en dat geeft voldoening, maar liever leer ik van nieuwe bevindingen die inzicht geven in genetische processen.
Gelukkig is de onderzoeker in mij behalve gefrustreerd ook vaak (naïef) hoopvol _ 'dít zou wel eens de oplossing kunnen zijn' ...
Ik hoop dus dat het ploeteren en teleurstellingen incasseren binnenkort worden beloond met een enerverende periode met betrouwbaar werkende experimenten en leuke resultaten. Misschien iets voor na een kleine maar ontspannende vakantie tussen kerst en O&N!
Het is vermoeiend als lange dagen werk niet opleveren waar je op hoopte, maar gelukkig houdt al het cultureel en sociaal leuks in Parijs en omstreken (inclusief Londen en BeNeLux) en de bezoekjes van en anders contact met vrienden het energie- en enthousiasmeniveau op voldoende hoogte! Ik fiets nog altijd met plezier (van! en) naar mijn werk en met mijn directe collegas kom ik de dag goed door!
