Het moest er een keer van komen ...

met zoveel agenten op straat: ik heb een boete gekregen voor door rood fietsen!

Met gemiddeld 55 stoplichten op mijn route van huis naar werk, snappen jullie dat ik wel eens een rod licht negeer, met name bij lichten voor voetgangersoversteekplaatsen, waar geen voetgangers te bekennen zijn. Dat is een acceptable risico. Vind ik.

Vandaag was de situatie als volgt: twee stoplichten staan op 5 meter afstand van elkaar. Bij de 1e ga ik vaak door rood, om bij de 2e te stoppen, zodat ik het echte kruispunt daar beter kan zien. Die logica deelt niet iedereen.

90 euro!

Ze maken geen onderscheid tussen een fiets en een vehikel. Daar ben ik het (risicotechnisch) niet mee eens.

(beetje) grappig: of ik binnen 3 dagen wil betalen.

NIETS in dit land wat met papier te maken heeft werkt snel (voorbeeld: ik moest 20 minuten wachten voordat de bon ingevuld was), maar als zij geld van jou moeten hebben, kan het wel snel.

Ik had pech: als ze mijn adres niet hadden gehad, had ik niet hoeven betalen (volgens collega's), maar in afwachting van mijn ziekenfondspasje had ik daar een document van in mijn paspoort gedaan ... voor 't geval dat. En daar stond mijn adres op en dat heeft Monsieur Police gevonden.

Ik troost me met het feit dat ze me al veel vaker hadden kunnen betrappen ... verdeeld over al die keren is het niet zo duur.

Oh ja, en in een stad waar jaarlijks miljoenen toeristen komen, vindt men het blijkbaar niet nodig dat de politie Engels spreekt/begrijpt. Dus, ik ben niet met ze in discussie gegaan (ik deed mijn Frans slechter voor dan het is, maar 't mocht (dit keer) niet baten).

Geen vetpot

Ik mag dan een beurs binnen hebben gesleept; financieel ga ik er niet op vooruit.

Totnogtoe kreeg ik ongeveer hetzelfde betaald als in het laatste jaar in Rotterdam. Althans, dat denk ik - ik weet nog steeds niet zeker hoeveel ik overhoud; in september moet je namelijk nog extra belasting betalen over het hele jaar, wat neer schijnt te komen op ongeveer een maandsalaris.

Een soort anti-vakantiegeld dus (daar doen ze trouwens niet aan ..).

't Was al langer bekend, maar hier wordt het wel erg onderstreept; als je veel geld wilt verdienen: blijf uit de buurt van onderzoek!

Met de beurs van het Franse fonds kan 't zijn dat m'n salaris nog wat lager wordt dan nu (maar dat weet natuurlijk niemand zeker ...). Beetje frustrerend als je gemiddeld minstens 50 uur per week werkt en een biertje onder de 4 euro voor je gevoel een koopje is (vaak 5 of 6 euro!) ..

Niet bij nadenken dus en doorwerken (en doordrinken en doorgenieten!).

(door die foie gras hoort natuurlijk een groot rood kruis ... om meerdere redenen, maar ook voor de symboliek bij dit bericht, maar ik heb geen zin om te photoshoppen)

Mening

Ik heb al eens eerder geschreven over dat het me hier ten positieve opvalt hoe zeer mensen hier geïnteresseerd zijn in kunst en cultuur. Dit concludeerde ik uit de verscheidenheid aan typen mensen die ik in musea zag.Hoe langer ik hier ben en hoe meer mensen ik spreek, van allerlei nationaliteiten, des te meer realiseer ik me dat de culturele opvoeding in NL toch wel erg beperkt is. Ik sprak een Italiaanse die alle Russische meesters had gelezen (op school) én hier blij om was. Dat vind ik best indrukwekkend. Maar eigenlijk ook wel een beetje logisch: om daar op school iets van mee te krijgen. Kennis van wereldliteratuur/kunsten kan je leren over (de geschiedenis/ontwikkeling van) de samenleving zoals hij nu is. Dat lijkt me geen slechte zaak. Of het is gewoon vermaak en dat is ook goed.

Ik kan me daareentegen weinig herinneren van dat men heeft geprobeerd iets te leren over Nederlands cultuurgoed, wat er toch echt wel is. Oude literatuur (we moesten 1 boek lezen van voor 1880!) is de revue wel (een beetje dus) gepasseerd, maar is mij op school ooit iets verteld over de grote schilders, filosofen, wetenschappers die onze Vaderlandsche geschiedenis heeft voortgebracht? Volgens mij niet noemenswaardig.

Hiermee zeg ik niet dat ik vroeger stond te springen om oude literatuur te lezen of me in andere voorbije zaken te verdiepen. Ook roep ik niet op tot algeheel patriottisme. Maar veel buitenlanders weten meer over het NLse cultureel erfgoed dan wij/ik en dat vind ik een beetje genant. En gewoon jammer.

Ik doe aardig mijn best om de schade in te halen, maar waar moet je beginnen? Er is teveel interessants!

Ik ben ervan overtuigd dat heel veel mensen het best leuk vinden om kennis op te doen, maar dat ze er niet veel moeite voor willen doen _ helemaal als ze nooit aan een bepaald onderwerp zijn blootgesteld. Natuurlijk zijn er ook veel mensen bij wie je niet moet aankomen met literatuurgeschiedenis of kunst. Da's prima. Maar volgens mij zijn er veel mensen die het zelf niet opzoeken, maar die het wel leuk zouden vinden om er mee in aanraking te komen. School lijkt me een goede, logische plek.

Ik vind 'trots' een ongepast woord voor iets waar je zelf niets aan hebt bijgedragen, maar toch denk ik dat NLers daar iets van missen, wat andere Europeanen wel in een gezonde dosis hebben. Of noem het waardering voor wat de eigen bodem heeft voortgebracht.

Ik vind het leuk om die interesse bij andere culturen te zien en mis dat een beetje in NL(ers). Maar misschien heb ik gewoon niet goed heb opgelet vroeger ... Maar ik geloof niet helemaal dat dat het is. Jammer, als je 't mij vraagt.

Vanmiddag ben ik naar een modern wetenschapsmuseum geweest (Cité de la Science et de l'Industrie: een enorm, soort Centre Pompidou-achtig gebouw). 't Was de eerste overtuigend zonnige zaterdag sinds een paar weken, maar 't was druk in 't museum. Jong en oud zat

(inter)actief informatie op te zuigen.

Leuk!

Stil leven

Best goed toeven: in de vensterbank met een boekje.

Zo ter hoogte van het bladerdak, met een park tussen mij en de (niet zo drukke) weg; dit moet wel ongeveer de gezondste lucht zijn die in Parijs geademd kan worden!

Parijs in de zomer

Veel mensen zeiden dat de sfeer echt anders is van half juli tot half augustus, omdat dan schijnbaar alle Parijzenaren op vakantie gaan. Sinds deze week denk ik inderdaad te merken dat het rustiger is, wanneer ik rondfiets. Rustig is het woord niet, maar het verkeer lijkt minder druk en hektisch. Wel stikt het natuurlijk van de toeristen, maar die fietsen niet zoveel en hebben geen toeters. Dat scheelt!

Er zijn ook allerlei (culturele) festivals en sinds gisteren is Paris Plage er weer - een maand lang een kilometers lang 'strand' met leuke tentjes en optredens op de kade van de Seîne. Dat zal binnenkort dus wel eens gecheckt worden!

Het weer is erg wisselvallig. Vandaag was het ruim 30 (nu binnen nog steeds ...zucht), terwijl het in het weekend bewolkt en regenachtig was, wat ze voor morgen ook voorspellen. Helaas is het niet zo dat de voormalige kloostermuren mijn studio lekker koel houden ... (alleen in de winter ..)

Vorige week was het ook 30 graden. Toen heb ik een schietgebedje gezegd voor een verfrissende bui - die heb ik gekregen: opeens kwam er een ontzettende storm opzetten en stuiterden hagelstenen van een centimeter doorsnede door mijn raam naar binnen! Dat was nieuw voor me bij 30 graden! De foto rechts is een (mislukte) poging om het noodweer te laten zien. Ik was blij met de verkoeling, maar ik vond het wel zielig voor de parkslapers. Ik k

on niet zien waar/hoe ze met zijn allen hebben kunnen schuilen.

De laatste tijd stond de agenda weer wat voller met bezoekjes - ongeveer elke 2 weken. Mensen die me eerst wat rust gunden, willen vervolgens allemaal tegelijk komen!

De vrije weekendjes die er nog staan, bewaak ik met extra zorg - voo Parijse avonturen! Ik blijf nieuwe leuke dingen/plekken ontdekken, of genieten van een rondje skaten en dan ergens met een boekje gaan zitten. Heerlijk!

Ik ga in de 2e week van augustus een weekje naar Zuid-Frankrijk, de Lot regio, met een Franse vriendin die ik ken van het jaar dat ik met Up With People heb gereisd ('97/'98). Met haar vriend, haar dochtertje van 2.5 en andere vrienden van haar hebben we een huis gehuurd. Dat wordt vast erg gezellig en ontspannend.

Vlak daarna kom ik even naar NL voor Lowlands.

Eind september ben ik weer een week in Nl, voor diverse gezelligheden die toevallig in dezelfde week vallen.

Verder staan er nog wat leuke bezoekjes en een congres in Duitsland op de planning en daarmee is mijn agenda tot eind september behoorlijk vol! Leuke vooruitzichten, maar oh, wat vliegt de tijd!

Jullie ook een fijne zomer gewenst!

Opgelucht

Ik heb (zowaar) niet iets specifieks te melden, maar 't leek me gepast weer iets te schrijven nu de ToekomstStress (voorlopig) van de baan is. Dat is erg prettig! Hoewel ik niet in een extreem diep dal zat (ook wel bekend als ontkenningsfase) wanneer ik eraan dacht wat er zou gebeuren als ik 't geld niet zou krijgen (weg uit Parijs!? NEEE!!!), geeft de afwezigheid van die mogelijkheid toch wel veel rust.

Als mijn experimenten dan nu ook eens voorspoedig gaan lopen, kan mijn geluk niet op!! Dat zit dus nog een beetje tegen, maar er is hoop! Ik ga met kleine stapjes vooruit, die steeds meer vertrouwen geven dat het binnenkort echt resultaten op gaat leveren. Maar, zoals eerder uitgelegd, is dat niet altijd eenvoudig. Er is me nu in ieder geval meer tijd gegund om mijn onderzoek goed op de rails te krijgen - ik wil niet alleen maar leren van dingen die niet goed lopen (dat gaat nu wel erg snel!), maar liefst ook van interessante resultaten!

Kort & krachtig

Ik heb de beurs van het Franse fonds gekregen !!!

Dat betekent dat ik nog minstens een jaar mag blijven (je kunt verlenging aanvragen voor een tweede jaar).

(dit is een heel grote opluchting!)