Pittoresk of il fait chaud dans le labo

Cela paraître bizarre, maar als het rijmt is het waar.

- (ik dacht dat ik jullie even met rust ging laten, maar ik moet even stoom afblazen (oh, de symboliek!)) -

't Staat wel leuk in het straatbeeld, zo'n oud gebouw, maar zorg dan wel voor een fatsoenlijke airco ... Met airco was het 25 graad Celcius in het lab. Aan de ene kant van het gebouw, that is. Want de andere kant heeft geen airco, en daar was het 30 graden! 

De centrifuge had er moeite mee om op 4 graden te blijven ... en ik wilde een waterbad voorverwarmen op 37C, maar dat hoefde niet, want het water was al warm genoeg ('t waterbad staat voor 't raam). 

Mogelijk heeft dit invloed op mijn experimenten. Sowieso op de onderzoeker: lekker is anders. 

Nog een Parijse zomerobservatie: de decolletées (van zomerjurken die ik op straat voorbij zie komen) zijn hier dieper (richting navel ... één vouw te ver) dan in NL. Is dat mooi, vraag ik me af?

Inspirerend | geïnspireerd

Wat een heerlijk weekend. Prettig zo'n vrije donderdag als sneak preview voor het weekend - als je dan je burgerplichten (zie eerder) hebt vervuld, heb je vervolgens het weekend vrij voor alleen maar leuke dingen! 

Vrijdagavond had ik dus de skate ontdekt. Zaterdag een stapel groenten en fruit ingeslagen op de Afrikaanse markt. Daarna naar een expositie van foto's van Henri Cartier-Bresson, wel 'de vader van de fotojournalistiek' genoemd. Ik ging ernaartoe met een kloostergenoot, wie ik een keer op een feest hier had gesproken. Het is een Britse wiskundige ('echte volwassene'), die me vertelde ook vertaler te zijn van een Frans boek dat de letter 'e' niet gebruikt. Er is een literaire beweging ("workshop of potential literature") die zichzelf regels oplegt bij het schrijven, en kijkt wat eruit komt. Zo blijken er toch altijd weer dingen te zijn waarvan je het bestaan niet verwacht! Interessant verhaal. Hij gaat zijn manuscript/vertaling voor me uitprinten, zodat ik het kan lezen. Ik ben benieuwd: het schijnt best leesbaar/grappig te zijn. 

's Avonds heb ik zowaar wat getekend/geschilderd! Parijs is erg inspirerend, maar het schoot maar niet op om daar iets mee te doen. Ik had ook moeite om een discipline te kiezen: tekenen/schilderen, schrijven of fotografie.  Dit weekend heb ik gewoon maar eens alles gedaan!

Vandaag ben ik naar La Defence gefietst: dat is het business district dat ten noord-westen van Parijs, buiten de Péripherique ligt. Vanaf de Arc de Triomphe loopt de Champs-Élysées recht naar de Moderne Grande Arche van La Defence. Ik was er nog nooit geweest. Ik heb er een tijdje met de camera in de hand rondgelopen. En daarmee bedoel ik mijn analoge spiegelreflex; dus hopenlijk neem ik binnenkort de tijd om de doka hier in de buurt te testen. Het zou leuk zijn als ik weer eens wat mooie zwart-wit afdrukken ga maken.

Daarna heb ik nog een foto-expositie bezocht, nu van Marc Riboud, eigenlijk hetzelfde genre als HCB. Parijs is echt een boeiende stad wat fotografie betreft: heel veel nu bekende fotografen hebben hier rondgewandeld! I can see why. 

En toen was het tijd om naar binnen te gaan. Hoewel ik de warmte (27C .. minstens) vandaag best goed kon hebben, was het na een tijdje mooi geweest. Het is binnen nog steeds 27C, ondanks dat alle ramen/deuren tegen elkaar open staan .. voordat ik ga slapen pleit ik voor een flinke temperatuursdaling. 

Knikkerbaan

Vanavond voor 't eerst de Friday night skate gedaan. Die is, zoals beloofd, inderdaad wat pittiger=sneller.

't Was even wennen - je ziet in het donker nou eenmaal minder. Maar dat ging snel en toen ging alles vanzelf: alsof we continue de berg af suisden, als op een knikkerbaan (hoe heten die dingen?): maar dat zal wel niet echt zo zijn geweest. 

Lekker tempo dus. 

En alweer een goed sfeertje. Deze groep is iets minder gemêleerd dan op zondag: iets minder jong en iets minder oud. Verder van dik tot dun, blond tot zwart, en mensen die zich graag als kerstboom verkleden zijn (blijken) ook welkom.

Normaal is het van 22.00u tot 01.00u, maar ik ben voortijdig gestopt, omdat we vlakbij mijn huis langs kwamen. Afhaken leek me om 12.00u wel een goede optie, ipv om 01.00u vlakbij mijn werk te eindigen en dan nog naar huis te moeten (~25 min).

Alweer een leuke ontdekking!

Grappig: ik ken hier nog niet zoveel mensen en het is een grote, drukke stad, dus ik verwacht geen bekenden tegen te komen als ik rond fiets. Maar gisteren fietste ik langs Centre Pompidou, toen mijn naam werd geroepen. Een studiegenoot uit Nijmegen had me herkend. Hij vroeg zich af wat ik hier deed; hij wist niet dat ik hier woon. Da's toch toeval te noemen. Vandaag kwam ik hem weer tegen, op weg naar het startpunt van de skatetocht. Hoe groot is die kans?!

Belastend

Zowel de Nederlandse als de Franse belastingaangiftes zijn ingevuld!

Voor Nederlanders in het buitenland is de deadline 1 juli: je moet namelijk een boekwerk van een halve cm dik doorwerken. Het meeste is voor mij niet aan de orde, maar dat moet je toch even checken!

Het Franse systeem is (ook) interessant: iedere maand betaal je via je salaris een klein deel belasting. In September moet je dan nog extra belasting betalen, over het voorafgaande jaar. Dit schijnt neer te komen op ongeveer 1 maandsalaris. Ik vind het bijzonder dat dit werkt: ter motivatie zal er wel een gepaste sanctie zijn op het niet opzijleggen van dit geld.

Ik hoef waarschijnlijk nog niets te betalen, omdat ik (hier) te weinig heb verdiend in 2008. Maar je moet toch aangifte doen. Het interessante is alleen: hoe weet je dat?

Nergens stond een opmerking op mijn loonstrook - ook heb ik geen jaaroverzicht gekregen, of andere post met een hint over de te nemen actie. Met hulp van collega's heb ik nu het juiste formulier kunnen vinden en invullen. 

Zijn die dingen duidelijker/beter geregeld in NL? Ik weet het niet. Van buitenlanders in NL heb ik ook wel klachten gehoord over de Belastingdienst. Als ik het me goed herinner, vertelde een niet zo goed NLs sprekende vriend me laatst dat de Belastingdienst aan de telefoon geen Engels mag spreken. Hij wel, maar zij mochten alleen in het NLs antwoorden. Nuttig beleid! Goede service!

Nu zie ik wel dat ze een Engels deel op de website hebben. Dat hoef je in Frankrijk niet te verwachten. Zoveel is duidelijk. Dus ik blijf voorlopig toch nog best wel positief over NL!

Na ook mijn stemkeuze voor de Europese verkiezingen te hebben gemaakt en ouderwets met een rode pen een hokje te hebben ingekleurd en in een mooie oranje envelop te hebben gestopt, heb ik voorlopig weer even alle burgerplichten vervuld!

Ik kon niets bedenken om dat te visualiseren in een foto, maar 't is een prettig gevoel. Misschien dan maar gewoon een mooi lenteplaatje van het cafeterras van het architectuurinstituut dat ook in 'mijn klooster' zit - 't zou zo maar eens kunnen dat ik daar best af en toe  te vinden ben! Met of zonder computer, want er is gratis WiFi. 

In (bijna?) alle publieke parken in Parijs is er trouwens gratis WiFi. Dat heeft NL dan weer niet (lekker traag). 

Bericht van een zondagmiddag.

't Was weer een kunstig/inspirerend (nu nog wat mee doen..) weekend.

Zaterdagavond was het museumnacht, dus bijna alle musea waren tot 12 uur open. 's Avonds naar een museum gaan heeft vaak wel iets extra's, 

hoewel ik geen extra museumnachtactiviteiten 

heb gezien.

Met de buren ben ik naar Musee d'Orsay geweest (indrukwekkend gebouw -- voormalig station, waarvan de grote stationshal nu als immense expositieruimte dient), en naar een expositie van Erwin Olaf, een Nederlandse fotograaf. Dit was in het Instituut Néerlandais. Veel Europese landen hebben culturele instituten, waar lezingen, debatten, exposities, filmvertoningen en weet ik wat nog meer worden georganiseerd. Ik was er nog niet eerder geweest. 

Vandaag ben ik weer naar Centre Pompidou geweest. Naar de vaste collectie en naar een Kandinsky-tentoonstelling. Als abonnementhouder mag ik meteen naar binnen lopen - da's prettig bij populaire tentoonstell

ingen als deze: de rijen zien er niet aantrekkelijk uit.

Ik zag deze dame in de vaste collectie (van Michel Larionov, 1911-1912 geschilderd (ik had ook nog nooit van hem gehoord). Ze deed me erg aan Beatrix denken. 't Zijn de wangetjes denk ik. Het decolletée minder. Maar zo'n hoedje heeft ze volgens mij wel.  Waar zou ze aan denken? Is ze moe en wil ze niet meer reageren, of denkt ze aan wat er gebeurt als onze toekomstige koning aan de macht is?

Na de expositie heb ik een tijdje zitten lezen op een van de 'balkonnen' van Centre Pompidou. De zon liet zich sinds een tijdje weer eens overtuigd zien. Vanaf Centre Pompidou heb je een geweldig uitzicht over de stad (die kerels staan net voor de Sacre Coeur ..).

Ik denk dat de foto's voor zich spreken: goed toeven!

Sociaal

Ik heb me dus (zie vorige twee stukjes) niet verveeld de laatste tijd.

Wat betreft bezoekjes van vrienden uit Nederland is het al een tijdje wat rustiger. Gelukkig betekent dat niet dat ik me steeds in mijn eentje hoef te vermaken, want mijn sociale cirkel heeft zich opeens aardig uitgebreid. 

Er was al de Nederlandse medekloosterling met wie ik regelmatig wat ga eten en/of drinken. Ik bleek ook een gezellige Spaanse buurman te hebben, met een leuke Russische vriendin, met wie de eerste kanaalpicknick (nieuw woord?!) ook al achter de rug is. Verder heb ik wat Italianen in het kennissenbestand staan die ook in zijn voor wat cultureels, of een ordinair drankje. Mijn Portugese collega vraagt me ook wel eens mee als hij z'n vrienden ontmoet, waaronder een Brits meisje van mijn huidige Franse les (nu met goede docent!). Op de gang in het klooster zegt een Malinese buur altijd opgewekt 'Bonjour Judith, Ça va?' als ik hem tegenkom (en de eerste keer was het gesprek iets langer: 'hoi. hoe heet je? wat doe je? misschien kunnen we samen eens wat gaan doen'). En ik ga regelmatig mee met rondleidingen door de stad, georganiseerd door een organisatie voor internationale postdocs: morgen naar Montmartre) - hoewel dat nog geen noemenswaardige contacten heeft opgeleverd is het interessant (grappige/enthousiaste Engelse gids!) en goed voor mijn historische kennis(hiaat).

Ik heb de nationaliteiten erbij gezet, om te benadrukken dat dat toch wel een bijzonder aspect is aan onderzoek doen (het zijn allemaal postdocs net als ik; een aantal natuurkundigen, andere bioloog-achtigen, een wiskundige, een geofysica en een 'zakenman'). En dan zien jullie meteen dat het met het leren kennen van 'de Fransman/vrouw' niet zo opschiet ... Die kom ik gewoon niet echt tegen, behalve op het werk, waar ik ze maar beperkt spreek.

-- RECTIFICATIE OP ZONDAG: gisteren was het museumnacht. Ik ben met mijn Spaanse/Russische buren naar musee d'Orsay en een Erwin Olaf expositie in het Instituut Néerlandais geweest. Daarna troffen we vrienden van de buurman in een café waar een bandje op trad. Dat was een heuse ontmoeting met een echte Parijse! --

Ter bekende afwisseling blijven er ook nog af en toe bezoekjes komen van NLse vrienden. Dat blijft ook erg leuk. Nu is er een goede balans met eigen tijd om de stad verder te verkennen of gewoon te ontspannen (dat kan ik tegenwoordig best goed!). 

Ik wil jullie er trouwens op wijzen dat het vooroordeel/de aanname dat het in Parijs vaak mooi weer is, voorlopig niet terecht lijkt. Ik vergelijk vaak het weer in Parijs en in Rotterdam. De afgelopen weken was het vrij consequent beter in Rotterdam: meer zon en minder regen. Hier regent  het namelijk veel! Zelfs in London was het beter!

De afgelopen week was het erg benauwd; resulterend in een labtemperatuur van 25 graden (niet mijn ding: zie eerder): met de ramen wijd open. Maar, na een flinke onweersbui is het ietsje afgekoeld. 

Grappig: na die onweersbui zag ik mensen op straat lopen met shawls en zelfs een bontmuts op ...  (kloofje)

PS: Dank voor veel interesse via mail (ik blijk geen erg blog-reactieve vrienden/kennissenkring te hebben: wat ik ook niet had verwacht eigenlijk - interessant: waarom (verwachtte ik dat) niet? wat voor types reageren wel/niet?): nog steeds geen nieuws over onderzoeksgeld: wordt binnenkort vervolgd.

n=1 is n=geen

Afgelopen weekend ben ik 3 dagen in London geweest (8 mei is beVRIJdingsdag in Frankrijk) om een goede vriend op te zoeken die daar sinds een paar maanden werkt. Erg leuk om te zien waar zijn leven als postdoc

 zich afspeelt en natuurlijk om goed bij te kunnen kletsen. 

London/GB heeft gratis musea/exposities, dus daar hebben we goed gebruik van gemaakt: hiernaast zicht op St. Paul's Cathedral en zijn buren vanaf de Member's lounge van Tate Modern. (de reiziger onder u herkent het typisch Engels doodgeslagen biertje!)

Toen ik in 2001 een half jaar in Southampton woonde, ben ik regelmatig in London geweest. Toen heb ik vooral de toeristische gebieden gezien. Nu hebben we ook veel rondgelopen in de (woon)wijken eromheen. Dat geeft een heel ander beeld. 

Het is nu natuurlijk logisch om London met Parijs te vergelijken. We hebben besloten dat de vergelijking Rotterdam staat tot Amsterdam als London staat tot Parijs goed op gaat, qua architectuur en sfeer. 

London kwam nu minder als een 'grote stad' op me over. Ik denk vooral omdat (huizen)bebouwing lager is, er meer 'groen' is (ook meer huizen met tuintjes in centraal London) en omdat het verkeer een stuk minder hectisch/aggressief (beleefde Engelsen!) is. 

Grappig: de metros ruiken hetzelfde (de dampen die door de luchtroosters de straat op worden geblazen) als in Parijs!

Maar, als goede onderzoeker mag ik mijn conclusie natuurlijk niet baseren op een enkele observatie, dus ik moet er in de toekomst vaker naar toe! De nog geen 2,5 uur reistijd met Eurostar kan het excuus niet zijn (te boeken via Franse spoorwegenwebsite = beter!)!

On tour

Rondom Koninginnedag ben ik een paar dagen in NL geweest. Natuurlijk om volgens goede traditie Koninginnedag in Amsterdam op gepaste wijze ons koningshuis te eren. 

In een wc-rij hoorde ik over de toestanden in Apeldoorn, maar omdat het nogal een beknopte samenvatting was, drong de ernst niet echt tot ons door. We vonden het in de Jordaan wel wat rustiger dan andere jaren, maar ik weet niet of er een verband was. Voor ons heeft het de pret dus niet gedrukt, want het was weer ouderwets gezellig, grappig, vrolijk, positief en oranje!

Hoewel ik voor komende jaren graag tegen operazangeressen in oranje strings wil stemmen. Dat is namelijk gewoon nergens voor nodig. 

Na Amsterdam en omstreken ging mijn sociale tour verder naar Rotterdam. Ik heb weer in mijn oude huisje gelogeerd, bij de vrienden die daar nu wonen. Hoewel het huis erg veranderd is, is het erg leuk om weer op bekend terrein te zijn (hoewel ik niet erg nostalgisch werd (kan dat?) bij het horen van het geschreeuw op straat van de onderburen). Ik heb ook weer een

aantal vrienden en collega's gezien, dus 't was een en al gezelligheid!

Mijn tripje eindigde met oppassen op mijn 3 maanden jonge nichtje. Met haar medewerking ging dat me best goed af!

Toen ik maandagavond met Thalys naar huis wilde gaan, bleek het tijd te zijn voor deel veel in de serie 'slechte ervaringen met NS Hispeed': Thalys reed niet via Den Haag HS! Ik was ruim op tijd op 't perron en had nog op tijd naar Rotterdam kunnen reizen om daar op de Thalys te stappen, maar men vond 't niet nodig om een omroepbericht aan deze wijziging te wijden. Toen ik ging vragen waarom er nog geen tekenen waren dat Thalys zou komen, was het te laat. Op www had zowel goede als foute informatie gestaan ... ik had e foute (normale) informatie gezien en dus niet verder geklikt. 100 euro en een extra nacht bij mijn zus later kon ik alsnog naar Parijs. Er is een mooie brief onderweg naar de NS Hispeed klan/chtenservice ...