Vanmiddag ging ik naar een dansvoorstelling op de internationale studenten- en onderzoekerscampus (cité universitaire), in het zuiden van Parijs. Ik ging op skates, om eens te verkennen hoe dat is in het centrum. Dat ging beter dan voige week op de slechtbestrate berg. De busbanen zijn ook voor het skaten handig. Maar, hoewel het een leuk en handig vervoermiddel is, het is wel een schril contrast met mijn favoriete rondje R'dam-Delft, door de weilanden en langs pittoreske slootjes en huisjes, wat ik in de zomer vaak deed. Maar, ik zal niet klagen, want hoeveel mensen kunnen regelmatig langs de Seine, de Notre Dame en al het andere moois skaten... Op zondag is de (wat lager gelegen) kade langs de Seine, en ook langs 'mijn kanaal', autovrij, voor optimaal wandel-, fiets- en skateplezier. Daar kun je lekker doorskaten - wél op 't kleine grut op kleine fietsjes letten, bij wie het besef van de wereld om zich heen nog niet zo is ontwikkeld, anders heb je zo'n kleintje tussen je wielen. Daar zal ik op zondag nog wel eens vaker naartoe rollen. 't Geeft een leuk plaatje - als de batterijen van mijn fototoestel er nog zin in hadden gehad. Twee keer per week is er een 'friday night skate' (waarvan één op zondagmiddag, vandaar de aanhalingstekens), dus ook dat zal ik binnenkort eens gaan testen.
De dansvoorstelling was erg de moeite waard; het blijft fascinerend hoeveel je (nou ja, de dansers) met een lichaam kunt doen - dat vergeet je wel eens met je eigen lichaam als referentiepunt! Mooi.
De hele zaal leek erg onder de indruk, want men bleef maar klappen, zodat de dansers tot 3 keer terug moesten komen om te buigen. Grappig vond ik dat er ondanks dit enthousiasme (er klonken een paar 'bravo!'s) niemand ging staan; deze eerste observatie doet me vermoeden dat Fransen niet aan staande ovaties doen, maar dat zal ik nog nader onderzoeken.
Gisteravond was er een feestje hier in het gebouw, dit was ter ere van een stel dat weer teruggaat naar Mexico. Er is een leuke feestkelder, met oude muren, zo'n rond/boogvormig plafond/muur - hoe zeg je dat -, waar iedereen gebruik van kan maken om iets leuks te organiseren. Veel mensen hadden eten meegenomen (ik had maar weer een appeltaart gebakken, dat kan ik inmiddels met mijn ogen dicht). Leuk sfeertje. Ontzettend internationaal. Ik heb niet heel veel mensen leren kennen, omdat ik voornamelijk met een Britse wiskunde (~50 of zo?) heb staan praten. Hij gaat hier 2 maanden wonen en werken. Zo lopen er allerlei verschillende mensen rond, die hier voor korter of langer onderzoek komen doen en van de stad komen genieten. En er wonen ook kunstenaars, die hier tijdelijk komen werken. Ik sprak bijvoorbeeld een meisje dat 'iets met touwen' doet. Klimmen en zo, dus ze was nog op zoek naar een hoge ruimte waar ze kan trainen en optreden. Ik heb haar mijn studio aangeboden, maar ja, je mag niet boren, dus ze kan haar touwen niet bevestigen.
Zo'n feestje is grappig omdat het toch tegenvalt hoeveel mensen je normaalgesproken tegenkomt. Alleen bij de wasmachine ontstaat soms een gesprekje, op de gang blijft het bij 'bonjour'. Dus bij een volgend feestje bak ik wel weer een appeltaart, dat blijkt een goede aanleiding tot gesprek! Het is leuk om zoveel internationale mensen te (kunnen) ontmoeten hier, met al die interessante levenswandels.
Morgen naar de HEMA!
Vandaag heb ik Parijs weer skatend verkend. Eerst even zelf langs de Seine, en daarna ben ik meegegaan met de 'zondagmiddagskate'. Dat laatste wordt wel een terugkerende activiteit in vrije weekenden, denk ik! Erg leuk. Er is ook een 'fridaynight skate', voor wat meer gevorderden, maar deze zondagmiddagactiviteit was een leuke start. Onder politiebegeleiding (met busjes, op motoren én op de skates!) en allemaal mensen in gele t-shirts, gingen we 20 km door Parijs. De auto's moeten maar even wachten - de grands boulevards zijn van ons! Ook wel eens leuk. Blijkbaar dwingen die honderden, duizenden(?) voorbijrollende mensen wel respect af, want er werd verrassend weinig g
etoeterd! Het is een bonte mix van mensen; mensen die dansend tussen iedereen door glippen, en mensen die hun skates bij de lokale Bart Smit hebben gekocht. Grote stukken kun je lekker doorskaten, in een behoorlijk tempo. Bij een volgend groot kruispunt wachten de voorsten dan vervolgens op die vrouw met Bart Smit gear, om de auto's niet te lang dwars te zitten. Dit is echt veel beter dan de 'wednesdaynight-loop/kluun' die in Rotterdam wel gedaan heb.
Ik hoorde dat het Nederlandse nieuws het Velib-leenfietsensysteem tot een mislukking had verklaard, omdat 50% van de fietsen in de Seine of in Oost-Europa zou belanden. Dit klinkt als een argument om ermee te stoppen. Maar dat vind ik moeilijk te geloven, aangezien het ontzettend veel gebruikt wordt en nieuwe stationnetjes nog steeds als paddestoelen uit de grond schieten. 
Voor wie me niet geloofde toen ik de Fransen ietwat belachelijk maakte tav hun Engels ... zie de Engelse tekst in een bijschrift bij een werk in het Picasso museum, waar ik vandaag was. 
